Hier & nu

Vandaag hoorde ik de bekende oneliner over hier en nu: “Het heden is het enige dat telt”. Het verleden is voorbij, de toekomst niet meer dan dikke koffieprut. Daar moest ik even over nadenken. Ten eerste is het wel een hele lange voor een oneliner. Ten tweede hoorde dat van die koffieprut er eigenlijk niet bij. Daarnaast is het verrekte moeilijk om alleen maar in het heden te leven. Het is o zo gemakkelijk om te zeggen, maar doen?

Achteruit én vooruit piekeren

Hoe vaak denken we niet aan dingen uit het verleden? Hoe vaak hebben onze huidige acties geen oorsprong in ons verleden? Er zijn heel wat psychologen en psychiaters die daar een goede boterham aan verdienen, elke maand weer. En hoe vaak liggen we niet de hele nacht wakker om allerlei (toekomstige) scenario’s uit te werken. En als ik dan toch wakker ben, werk ik ook echt alles tot in detail uit. Want je kunt je maar beter goed voorbereiden op wat komen gaat.
En kijk hoe al die verzekeringsmaatschappijen floreren. Allemaal bedoeld om de gevolgen van mogelijke, toekomstige gebeurtenissen (in elk geval financieel) op te vangen.

Bewustwording

Ik betrap mezelf er in ieder geval vaak genoeg op dat ik meer van het moment zelf moet genieten. Zo, nu weet je direct mijn beste voornemen voor dit jaar. Vaak bedenk ik me later pas hoe mooi, lief, grappig, gezellig, spannend of hilarisch iets was. Da’s pas jammer want t moment zelf is dan natuurlijk allang passé!
Terwijl mijn vingers nog druk aan t typen zijn, hoor ik een klein stemmetje al zeggen: ‘ kan niet, mag niet, echt niet, jammer dan’. En ook alle ‘ ja maar…’ opmerkingen kan datzelfde stemmetje prima voor me opsommen. Irritant maar waar. Maar slechts ten dele waar. Hier in Afrika zien we elke dag mensen in het heden leven, blij zijn, gelukkig zijn.

Afrika leeft bij de dag

Als er hier in Afrika vlees beschikbaar is, een luxe voor velen, dan is dat nog dezelfde of hooguit de volgende dag op. En dan praten we vaak over een hele koedoe. Uitgeslacht toch makkelijk zo’n 180 kilootjes mooi wildvlees! En al kan het vlees net zo lang in onze koelkamer hangen als gewenst, toch kiest men ervoor het direct op te snijden. Groot feest voor de hele buurt en familie en hupsakee, weg is de koedoe. Niet denken aan de dag van morgen, laat staan volgende week.
Ook met het salaris gaat het vaak dezelfde kant op, al hebben onze medewerkers inmiddels wel het begrip sparen ontdekt. Nee, wij denken onze westerse denkwijze hier te kunnen slijten maar wij leren dagelijks evenveel van onze inspirerende medewerkers.

Nog meer leven bij de dag

Nog een voorbeeldje: Abel gaat paardrijden. Voor de 2e keer deze week en ook voor de 2e keer in z’n leven. Ik zie echter direct dat de stijgbeugels veel te lang voor hem zijn. Ik zie al(weer) allerlei doemscenario’s voor me en wil dus direct de stijgbeugels inkorten. Dat hoeft volgens Abel echter helemaal niet want ‘Amy weet’! En Amy is dus het paard. En daar gaat Abel het bushveld in: met een grote glimlach op z’n gezicht, met een lief paard en met de voeten bungelend in de veel te grote en te lange western beugels. En hij heeft de grootste schik.

Ooit ga ik het leren

‘Ja maar…’, laat maar. Ik denk dat ik mijn voornemen maar op een tegeltje aan de muur hang. Weet nu al dat ik regelmatig dat irritante stemmetje in mijn hoofd gelijk zal moeten geven. Maar ik weet ook dat ditzelfde stemmetje heel regelmatig mokkend stil moet blijven als het me wél gelukt is hier én nu te leven en te beleven. En dat is waar ik voor ga!

Natascha Snelder
ZaZoe Xperience
Persoonlijk, onvergetelijk & avontuurlijk