Over tien jaar…

Ik trok een inspiratiekaart met deze uitdaging. Helaas alleen die drie woordjes, zonder glazen bol, zonder teletijdmachine, zonder aanwijzing of clue. Alleen maar de vraag om hierover na te denken.
En dus is het geheel aan mij hoe ik dit visualiseer. Met al mijn verwachtingen, wensen, dromen, angsten en ongerustheid.

Terugkijken is makkelijker


Het gemakkelijkste is om eerst tien jaar terug te kijken. De afgelopen tien jaar hebben in het teken gestaan van onze ondernemingen in Zuid-Afrika. Onze lodge met wildpark in Zuid-Afrika, de rondreizen die wij voor gasten organiseren door zuidelijk Afrika, leven en werk op een zeer intensieve manier gecombineerd. Onze eigen bedrijven groeien. Wij werken dag en nacht en dat breekt soms op. Al heb ik wel geleerd dat ik een redelijke workaholic ben met strakke werkethiek.
Ik gun mezelf weinig tijd om echt te genieten, in het moment te leven, dingen te doen die ik echt fijn vind. Die me energie geven, waardoor ik de accu weer op kan laden. Voor de relatie is het tevens echt noodzakelijk om elkaar meer aandacht te geven. Ook samen mooie dingen te beleven. Ook dat heb ik moeten leren. Daarmee was het lang niet altijd gemakkelijk maar ik ben zó gelukkig dat ik kan zeggen dat dit inmiddels beter gaat.

Maar dan vooruitkijken

Om vanuit vandaag tien jaar vooruit te kijken, is een stuk lastiger. Vooral gezien de huidige tijd waarin bijna alle vaste waarden voor iedereen ‘op de schop’ gaan. Of we het nu een nieuwe werkelijkheid, het nieuwe normaal, post-coronatijd of wat dan ook noemen. Dingen zullen in de toekomst anders gaan. Zitten we ook nog in het internationale toerisme, één van de hardst getroffen sectoren momenteel. Het maakt mij bang, ongerust en verlamt me bij tijden compleet. Maar dat kan niet. Juist in deze tijd moeten we dóór.

Beter en bewuster op reis

Gelukkig is er ook veel positieve energie. Waardoor ik tijdelijk in Nederland mijn steentje mag bijdragen aan goede zaken. Een waardoor ik toch weer aan de slag kan met het samenstellen van prachtige reizen. Ik kan me goed voorstellen dat mensen bewuster gaan reizen. Niet elk jaar naar verre bestemmingen vliegen maar dit meer doseren. Echt alleen vliegen voor een onvergetelijk ervaring, om als persoon te groeien. Voor een vakantie met aandacht voor hygiëne, maar zeker ook ruimte, vrijheid en authenticiteit. Geen massale bestemmingen opzoeken, geen gebaande paden. Tijdens de rondreizen langer op fantastische plekken blijven om die écht te beleven. Te doorleven. Herinneringen maken en delen met diegene die je lief zijn, dat zal blijven. Die bewustwording is alleen maar beter. Voor de aarde, mensen en natuur.

Ouder worden

Wat dat betreft past Afrika daar prima in. En ook onze manier van reizen is gericht op het persoonlijke, het kleine, het intieme reizen en ultiem genieten. Persoonlijk hoop ik dat we binnen de komende tien jaar een stapje terug kunnen doen. Ben wel bang dat het ‘workaholic’gehalte in ons beider bloed té hoog is om helemaal te stoppen met werk. Maar wellicht doen we dan wel iets heel anders.
Of we dan nog in Zuid-Afrika wonen of elders, dat laat ik in het midden. Het belangrijkste voor mij is en blijft: ergens in de natuur, een klein huisje is prima, als er maar dieren zoals honden en paarden in de buurt zijn. En natuurlijk wij beiden, gezond en wel, die lachend om elkaars ouderdomskwaaltjes er altijd voor elkaar zijn. Samen op reis door het leven.

Samen.

En daarmee is het uiteindelijke antwoord nog korter dan de vraag. Dat overkomt me niet vaak.

Natascha Snelder
ZaZoe Xperience
Persoonlijk, onvergetelijk en avontuurlijk